Sessiz Kahramanlarınızı Takdir Ediyor Musunuz?

Eğitimlerimde ve HRdergi olarak düzenlediğimiz zirvelerde takdir konusunun iş dünyasının en sıcak gündem maddelerinden biri olduğunu fark ediyorum. Bu nedenle bu yazıda "sessiz kahramanların sesi" üzerinde durmak istedim. Bence onlar olmadan hiçbir iş doğru düzgün yürümez ama maalesef en az takdir görenler de genelde onlar oluyor.

Hani ofiste hep göz önünde olan, projeleri yöneten, satış yapan, sunumlarda boy gösteren insanlar vardır ya, bir de sahnenin arkasında işleri sessiz sedasız yürütenler var. İşte o sessiz kahramanlardan söz ediyorum. Projelerin arka planında çalışanlar, operasyonu kusursuz tutanlar, sorunları en önce fark edenler… IT ekibinin altyapıyı sorunsuz yönetmesi, muhasebenin finansal raporları günü gününe hazırlaması, insan kaynaklarının doğru insanları işe alıp tüm süreçleri sorunsuz yönetmesi… 

HRdergi'nin Çalışan Deneyimi Zirvesi'nde takdir üzerine yaptığım bir sunumu hatırlıyorum. O sunumda özellikle bu sessiz kahramanların takdir edilmesinin önemine vurgu yapmıştım. Birkaç gün sonra, zirvede beni dinleyen bir rektör aradı. Konuşmamın kendisine ilham verdiğini söyledi ve birebir nasıl uyguladığını anlattı: "Hocam, odalarımızı her gün büyük bir titizlikle temizleyen bir kadın çalışanımız var. Sizi dinledikten sonra, bir hocamı da yanıma alıp yanına gittim. 'Sen burada ne iş yapıyorsun biliyor musun?' diye sordum. Kadıncağız biraz endişeli bir şekilde 'Temizlik yapıyorum, hocam' dedi. 'Hayır' dedim, 'odamı her gün öyle bir titizlikle temizliyorsun ki, sayende kendimi evimde gibi hissediyorum. Çok teşekkür ederim.' Gözleri doldu. Bu küçük dokunuşun etkisi gerçekten inanılmazdı" dedi.

İşte bu örnek, takdirin gücünü ne kadar güzel anlatıyor. O temizlik görevlisi, bir profesörün ofisini temizliyor olabilir ama aslında o kişinin gününü nasıl etkilediğini bilmiyordu. Bu küçük takdir, onun işine olan bakış açısını ve motivasyonunu bir anda değiştirdi. Hepimiz insanız ve görülmek, duyulmak istiyoruz. Hele ki işlerimizin sessiz sedasız ilerlediği pozisyonlardaysak, bu daha da önemli.

Muhasebe ekibini düşünün: Tüm faturaları düzenli takip etmeseler, mali tablolar ya da vergiler derken işlerin altı üstüne gelir. Ama işler yolunda gidince "ya işte bu zaten muhasebenin işi" diye geçiştirilir. IT ekibi bir günlüğüne bile iş bıraksa, mailler çalışmaz, VPN'e bağlanamazsınız, tüm sistem çöker. Veri analistleri o detaylı raporları zamanında hazırlamasa, yöneticiler hangi stratejik kararı neye dayanarak alacaklar?

Gallup'un araştırmasına göre, çalışanların %65'i bir yıl boyunca hiç takdir edilmemiş. Bir düşünün, zaten sessizce, büyük beklentilere girmeden çalışan bir muhasebe uzmanısınız ya da İK uzmanısınız ve yaptığınız iş sürekli “görev gereği” olarak görülüyor. Takdir de görmeyince motivasyonunuz ne kadar yüksek olur? İşte tam da bu yüzden, sessiz kahramanların da görülmesi ve değerli hissetmesi gerekiyor. 

Bu kahramanları takdir ederken, onları sahneye çıkarıp alkışlatmak zorunda değilsiniz. Çoğu kişi topluluk önünde övülmektense, birebir teşekkürlerden hoşlanır. Küçük ama anlamlı bir "Teşekkür ederim, o rapor olmasaydı projede yönümüzü bulamazdık" ya da "Sayende bu finansal süreç sorunsuz ilerledi" gibi bir mesaj bile büyük bir fark yaratabilir. Bir küçük not ya da kahve molasında söylenen samimi bir teşekkür, o sessiz kahramanın motivasyonunu nasıl artırır, bir bilseniz!

Bir takdir kültürü oluşturmak demek, sadece spot ışıklarının altında olanları değil, sahne arkasında sessizce çalışanları da fark etmek demek. Unutmayın, her şirketin perde arkasında başarıyı taşıyan bir sürü sessiz kahraman var. İnsan kaynaklarından IT'ye, muhasebeden veri analistlerine, temizlik ekiplerine kadar... Onların katkıları görülmeyi hak ediyor.

Sonuçta, sahne arkasında işlerin sorunsuz yürümesini sağlayanlar olmadan hiçbir gösteri mükemmel olmaz. 🎭👏